Maandelijks archief: maart 2012

Verrassende blootleggende ontmoeting

Gisterochtend had ik lekker hard gelopen en me daarna gedoucht. Ik stap uit de badcel naar de kamer waar mijn kleren liggen. Ik moet hierbij door mijn kantoor (ik werk als coach vanuit mijn kantoor, thuis). Naakt loop ik mijn kantoor in en ik zie tegelijkertijd een voor mij onbekende jongeheer (ik zal me maar even in die terminologie uitdrukken) in een pak (met das) door de poort richting de deur van mijn kantoor lopen (deze deur bestaat grotendeels uit doorzichtig glas). We kijken elkaar aan, ik schrik en weet mij even geen raad. Een beetje schaamte ook. Had ik een afspraak? Ik ken deze man helemaal niet? Komt iemand kennismaken voor een oriënterend gesprek voor een coachingstraject bij mij? Alles gaat er door mij heen. Nu ben ik gewend als coach dat mensen zich soms bloot geven, maar andersom (én letterlijk nota bene) voelde dat toch even heel ongemakkelijk. Ik bescherm een deel van mijn lichaam met mijn handen en ik kijk hem verrast, onhandig en een beetje beschaamd aan. “ik kom even wat brengen”, zegt hij (“gelukkig”, denk ik, ik heb geen afspraak over het hoofd gezien). Ik gebaar hem om even naar de voordeur te lopen (mijn vrouw is er ook). Dat doet hij en ik kleed me snel aan en loop naar de kamer.

Wat volgt is een vrolijke kennismaking. Er was direct een geweldige humor en lol. Dit hadden we beiden (buiten de sportkleedkamers om) nog nooit eerder meegemaakt. We moesten er vreselijk om lachen. En meteen was er energie in de ontmoeting. Hoe anders zou het zijn geweest als (hij of) ik me was blijven schamen, als ik er van alles in mijn hoofd van gemaakt zou hebben, het ongemak of de schrik was blijven hangen? Voor mij was dit een heel letterlijke ervaring dat ik, door mezelf bloot te geven (ongewild en onbedoeld weliswaar), dit tot een direct en ongecompliceerd contact leidt. Eigenlijk realiseer ik me ook dat het heel prettig en open voelt in het contact met anderen als er niets te verbergen is. Konden we dat maar meer in de dagelijkse interactie (wel met kleren aan hoor). Er is spontaan leven, lol, energie. En, in dit geval constateerden we beiden dat we er allebei een mooi verhaal aan over houden, gegrepen uit het leven.

Advertenties

Bevlogenheid

Uit een onderzoek van Arbo-diensten blijkt dat in 2011 het aantal burn-out “gevallen” met 11% is gestegen. Gemiddeld verzuimde de werknemer met een burn-out 189 dagen. Volgens hoogleraar W. Van Rhenen (Nijenrode) kost uitval van werknemers 11 miljard euro per jaar.

Slechts 15 tot 20% van de werknemers is echt bevlogen. Van de rest is 10% opgebrand en 15% gestrest. Met die 55 tot 60% kun je veel als je ze weer weet aan te sluiten op hun ‘energiebronnen’. 

Er komt steeds meer aandacht voor het voorkomen dat werknemers ziek worden of uit het arbeidsproces raken. De term “bevlogenheid komt in deze context steeds vaker voor. Nyenrode Business Universiteit schijnt hiervoor zelfs een speciale nieuwe leerstoel te hebben opgericht: ‘engagement & productivity’. Bevlogenheid (engagement) is dan een combinatie van energie, toewijding en ‘flow’, het gevoel dat de tijd voorbijvliegt. ‘Bevlogenheid is een positieve energie die gekenmerkt wordt door vitaliteit, toewijding en absorptie. Vitaliteit wordt gekenmerkt door bruisen van energie, zich sterk en fit voelen en beschikken over grote mentale veerkracht en doorzettingsvermogen. Toewijding heeft betrekking op een sterke betrokkenheid bij het werk; het werk wordt als nuttig en zinvol ervaren, is inspirerend en uitdagend, en roept gevoelens van trots en enthousiasme op. Absorptie, tenslotte, heeft betrekking op het op een plezierige wijze helemaal opgaan in het werk, er als het ware mee versmelten waardoor de tijd stil lijkt te staan en het moeilijk is om je er zich los van te maken.’

Goed voor mens én economie

De aanname is dat het verhogen van bevlogenheid leidt tot een blijvende verhoging van de productiviteit van energieke medewerkers. Hierdoor zijn mensen beter duurzaam inzetbaar en neemt de waardecreatie van organisaties en de economie toe. Vroeger reageerden managers op klachten over werkdruk door minder van hun mensen te eisen. Inmiddels is het besef doorgedrongen dat ze het werk best aankunnen, als ze maar worden gesteund en gemotiveerd.

Bezieling en bevlogenheid

Als coach lees ik een dergelijk stuk met een verheugend gevoel van herkenning. En natuurlijk is het voor ons niet nieuw dat bevlogenheid leidt tot waarde. Coaches werken al jaren met deze invalshoek. Wel wil ik een belangrijke kanttekening plaatsen: Bevlogenheid dient, wat mij betreft, niet op voorhand tot waardevermeerdering te leiden maar is een kwaliteit op zich. Bevlogenheid komt voor een belangrijk deel voort uit bezieling. Wie op zoek gaat naar werkelijke bezieling dient dit in een ‘vrij onderzoek’ te doen door werkelijk bij zich zelf te beginnen. Dit te vertalen naar de dagelijkse realiteit van leven en werk, dat is het werkelijke beginpunt van een gezond mens.

Ik wens u veel bevlogenheid vanuit bezieling.